ทางที่ต้องเลือก

posted on 21 Oct 2013 21:19 by hangma
พ่อบอกผมว่าพ่อไม่คาดหวังอะไรกับผมหรอก
 
ฟังดูเหมือนจะดีนะ ไม่คาดหวัง ทำให้ผมสามารถทำในสิ่งที่ใจรักได้ต่อ
 
แต่คิดอีกด้าน เราเป็นลูกที่พึ่งพิงไม่ได้ใช่ไหม = =
 
ผม พอจะเข้าใจว่าคนเป็นพ่อต้องการอะไรจากคนเป็นลูก นั่นคือเขาไม่ได้ต้องการอะไรเลย พ่อมักบอกกรอกหูผมเสมอนั่นคือพ่อไม่หวัง ว่าลูกจะได้เป็นเจ้าคนนายคน ไม่ได้หวังว่าจะต้องรวยล้นฟ้า แต่แค่หวังว่าเราจะรู้ว่าหน้าที่เราคืออะไรและก็ทำมันลงไปอย่างสุดความ สามารถ
 
ฉะนั้นพ่อผมไม่เคยโยนความคาดหวังให้ลูกๆ แบกกันจนหลังแอ่น แต่กระนั้นผมก็ทำตามที่พ่อขอไม่ได้ ไม่เคยทำอะไรให้ท่านได้ชุ่มชื่นหัวใจได้สักครั้ง
 
การเรียนก็เข้าขั่นห่วย การงานก็เปลี่ยนงานชนิด จำบริษัทเก่าไม่ได้  แถมยังมีความฝันเป็นนักขีดๆเขียนๆ ความฝันอันลมๆแล้งๆ
 
ผมอายุเท่าไหร่แล้วดูเหมือน ชีวิตไม่ก้าวหน้าไปไหน ทำงานที่ไม่มีวันก้าวหน้าในอาชีพ ฝันเป็นนักเขียนลมๆแล้งๆ
 
ผม ก็รู้สึกตัวว่าตัวเองอายุมากขึ้นพี่น้องเพื่อนฝูงวัยเดียวกันเขาไปถึงไหน  รู้สึกว่าตัวเองต้องทำอะไรบางอย่าง มาถึงทางที่เราต้องเลือกหาสิ่งที่ทำให้ครอบครัวอยู่ได้จริงๆ คือการสร้างฐานะ แต่ไม่กล้าทำสักที ลึกๆผมยังเชื่อมั่นต่อความฝัน ความฝันที่ใครๆว่ามันเป็นไปไม่ได้
 
 ผมไม่ชอบการที่เราต้องเลือกอะไรสักอย่างหนึ่ง เลือกอะไรสักทาง ทางที่จะทำให้เรา เอาตัวรอดบนโลกนี้อย่างที่ไม่ต้องลำบากตอนแก่
 
ส่วนทางที่เราอยากทำและกำลังทำอยู่ ถูกคนมองว่าเป็นทางที่โง่
 
 
ไม่ว่าเราจะเลือกทางไหนยังไงก็ต้องมีคนด่าว่าโง่ ขึ้นอยู่กับว่า เราจะเลือกทางที่ฉลาดในสายตาคนอืน หรือเราจะเลือกทางที่คนอื่นว่าโง่ แต่เราต้องการ ผมอยากเชื่อและมุ่งมั่นไปตามทางที่เลือก แม้ผลสุดท้าย ผลสรุปจุดจบจะออกมาเหมือนคนอื่นว่าไว้ก็ตาม
แต่อย่างน้อยชีวิตก็เป็นของเรา และอย่างน้อยเราก็ได้เลือกแล้ว
 
 
ผมรู้ว่าพ่อไม่คาดหวังกับผม แต่ผมก็รู้ลึกๆพ่อก็ผิดหวังกับผมมาก
 
 
แต่พ่อครับ ผมรู้ว่าผมควรทำหน้าที่ของผมยังไง  ผมขอเลือกทางที่ผม....
 
 

Comment

Comment:

Tweet